Bu aralar sık sık kapımız tanımadığım insanlar tarafından çalınır oldu..

Bazen, ellerinde uzattıkları bir paket kahve ile bazen de bir kutu çikolata yada bir karanfil, gül ile oluyor. Sanki evde gelinlik kız var…

Ne istiyorlar biliyor musunuz?

OY!

Hem de hiç utanmadan, sıkılmadan. Belki utanıyorlar hiç tanımadıkları insanların kapısında kendilerini anlatır bulurken ama siyasetten aldıkları gazla arsız arsız gülümseyerek konuşuyorlar.

Nasıl sığ bir düşünceyse bu, insanlar kapıya gülücükler eşiğinde gelip “ben şuyum, buyum, yüzüme iyi bakın unutmayın, vs..” diye kendilerini anlattıklarında oy alabileceklerini sanıyorlar.

Sığlık sadece kendi adlarına değil, oy istedikleri vatandaşın seviyesini kendileriyle bir sanmaları ve bu saçma jestlerine önce kendileri ikna olduğundan ev, işyeri ziyaretlerini hırçınca devam ettirmelerinden de anlıyorum ki işimiz zor hem de çok zor.

Kaygım “kahve verene mi? Yoksa çiçek verene mi?” oy vereceğim düşüncesiyle geleceğimizi etkileyeceklerden olanlardan tabii ki.

Aşağı tükürsen sakal, yukarısı bıyık misali. Sandıktan hem bunun gibiler çıkacak.

Seçimden önce çiçek verenler, seçimden sonra aba altından sopa gösterecekler.

Eee hani kahve'nin hatırı?