Utanmazlık kültürümüz olmuş sanki..

Toplum yaptığı hatadan utanan ve utanmayanlar olarak ya da ayıplayan, ayıplamayan olarak ikiye bölünmüş.

Yanlış anlatmak istemem derdimi,

Ben iyilik kadar kötülüğün,

Güzellik kadar çirkinliğin,

Kusurun, bilginin, merak'ın, vefa'nın, erdem'in

Özrün hatta ayıbın da insansı olduğunu bilenlerdenim. Ama edep başka.

Eğer bir insan da edep yoksa, yaratılışa uygun destek aldığı bir değeri yoksa nasıl yaşar ve bunu yansıtır.

Ben sadece Allah inancından ve onun kutsal peygamberinin öğretisinden veya diğer inanışlardan bahsetmiyorum.

Kimi insan dürüstlüğü ilke edinmiştir birçok şeyi kaybetme noktasında ödün vermez edebi ordadır.

Kimi yardımseverdir, ihtiyaç sahibine kol kanat gerer, yaptığı iyilikle insanları ezmez, bundan ala edep olmaz.

Kimi insan edepsizlik yapar, çark eder susar malum, hata insan içindir. Örnekleri saymakla bitmez.

Ben mi çok kaygılanıyorum bazen düşünüyorum.

İnsana en çok ne zarar verir? Bunun farkında olmak gerek.

Utanalım, her daim yaptıklarımız, yapamadıklarınız için utanalım demiyorum. Sadece ve sadece günahın da sevabın da gizli olmamasını yani teşhir edilmesini ayıplıyorum.

Yoksa o çok öğündüğümüz, dilimizden düşürmediğimiz özgüvenimizi yerle yeksan edelim demiyorum. (özgüvenin fazlasının da nasıl kibiri beslediğini gördüğümden bu ithamım)

Edep'e aykırı davranışlar insana, topluma zarar verir.

Yasaktan sonra TV de sigara görüntüsü buzlanıyor ya ben de bazı görüntülerin buzlanmasını istiyorum.

Mutlaka sizinde hayatta buzlanmasını istediğiniz görüntüler vardır. Çocuklarıma bir şeyleri anlatarak öğretmenin yetersizliğini, çevremizdekilerin hatalarını izleyerek öğreniyorum.

Bazen yuuh diyorum bazen susuyorum.

Endişelerim kişiyi o kişi yapan ahlaki değerler için. Hata çoksa hatamızla, güzellik çoksa güzelliğimizle görünüyoruz.

O yüzden diyorum ki dikkat ebeveynler, yetişkinler. Her daim izleniyoruz, bunu unutmadan kendimize değer katarak yaşayalım ki iyi örnek olalım.

NOT: İğne de bana, çuvaldız da..

Sevgiler.