Dünya insanların yaşadığı ve neslini devam ettirdiği mükemmel bir mekân. Bu yeryüzünü yaratan Allah, insanoğlunun ihtiyacı olan ve olacak olan her şeyi yaratmıştır. Ayrıca zamanla ortaya çıkacak ihtiyaçları da önceden yaratarak insanoğlunu rahatlatmıştır.

            İnsan kendisi için yaratılan bu arzı daha tanıyamadan zarar vermeye ve kendi günübirlik çıkarları için yok etmeye başlamıştır. İnsan bu hesapsız davranışlarıyla hem kendini, hem de kendinden sonra geleceklere yaşanır bir dünya bırakamaz duruma gelmiştir.

            İnsanlığın bu ayıbı gün geçtikçe artmakta adeta kendi ırkı için soykırım niteliği taşımaya başlamıştır. Buna çözüm için kurulan dernek ve vakıflarla, kendini adamış kişiler ancak bataklığı bırakıp sivrisinek avlamaya çıkanlar misaline düşmüşlerdir.

            İşin kesin çözümü veya işi membaından halletme meselesi ancak ilahi emir ve yasaklara bilerek yani yaratıcının kitabına başvurularak olabilecektir.

            Bugün dünya üzerinde aç, açıkta kalanların mesuliyeti diğer insanların üzerindedir. Hatta dünyadaki kaynakların azalması ve yok olması yine insanların yanlışıdır. Soyu tükenen veya tükenmekte olan hayvanların sorumlusu yine insanoğludur. Çünkü Allah dünya ve üzerindekileri belli bir düzen ve intizam içinde yaratmıştır.

            Bugün dünya üzerindeki insanların bir günlük israfı, dünya üzerinde aç ve sefil yaşayan insanların ihtiyacından daha fazladır. Bu da gösteriyor ki; İnsanlar israf ettiklerini diğer insanlara verseler aynı harcama ile bütün insanlık huzura kavuşacak.

            Bu anlamda işin membaı olan kaynağa yani Kuran-ı Kerime başvuralım. Bakalım ne diyor:

            “-Akrabaya hakkını ver, yoksula ve yolda kalmışa da. İsraf ederek saçıp savurma. Çünkü saçıp-savuranlar, şeytanın kardeşleri olmuşlardır; Şeytan ise Rabbine karşı nankördür.(İsra Suresi 26–27)

            Bir başka ayeti kerimede ise:

            -…yiyin, için ve israf etmeyin. Çünkü O, israf edenleri sevmez.”(Araf Suresi 31)

            Allah Resulü ise bu konuda şöyle buyurmaktadır:

            -“Yiyip için, giyinin ve tasadduk edin. Fakat israf ve kibirden sakının.”(Buhari)

            Bunlar bize yol gösteren kılavuzluk eden ayet ve hadislerdir. Buradaki ayetlerde akrabanın, yoksulun, yolda kalmışın hakkını vermenin bir emir olduğu, fakat bunun yanında israfın haram olduğu belirtilmektedir. Ama hiçbir zaman insanın ihtiyacı olan yiyecek, giyecek ve içeceğin kesinlikle israf olmayacağını belirtmektedir.

            Son zamanlarda Müslümanların yaşantılarının eleştirildiği ve lüks yaşadıkları zaman zaman medyada gündeme geliyor. Müslüman'ın hayatını çizen ana hatlar ve kurallar yukarıdaki emir ve yasaklardır. Bunları yerine getiren Müslüman'a eleştiri neden gelir ki?

            Bunda bir kasıt aramamak aptallık olur. Çünkü bunlar işleri gelince “bir lokma, bir hırka” diyecekler, işlerine gelince Müslüman'ların giyinmesini bilmediğinden bahsedecekler. Müslüman israf etmediği ve tasadduk ettiği müddetçe en iyisine layıktır.

            Bu konuda yukarıda verilen Hadis-i Şerif açıktır. Müslüman'ın kibirden uzak durmasını isteyen rasulüllah, Müslüman iyi ve kaliteli giyinmemiş olsa neden kibirlensin ki?

            Abdullah İbnu Amr radıyallahu anhüma anlatıyor:”Rasülullah aleyhisalatu vesselam, abdest almakta olan Sa'd'a uğramıştı: Bu israf da ne? Buyurdular Sa'd: Abdestte dahi israf olur mu?” Dedi. Aleyhissalatu vesselam: evet! Cevabını verdi, akan bir nehir üzerinde olsan bile!”

            Evet, günümüzün en büyük hastalığı haline gelen israftan en kısa zamanda vazgeçmemiz gerekmektedir. Bu öyle bir hastalık ki hem bizi, hem de bizim yetiştirdiğimiz çocuklarımız vasıtası ile gelecek kuşakları helak edecektir. Bize haram kılınan hiçbir emir ve yasak boşa gelmemiştir.

            Hepimiz düşünelim. İsraf yüzünden nelerimizi kaybediyoruz? Bu israftan faydalan veya nemalanan birileri var mı? Hemen cevapları duyar gibi oluyorum.

            Öncelikle israf ettiklerimizin başında zaman gelmektedir. Zaten zaman israfını bir önlesek geriye neredeyse bir şey kalmayacak.

            İnsanların diğer israflarının tamamı kapital dünyanın yönlendirmesi olduğu için bize normal bile gelebilir.

            Giyimdeki ve başkalarıyla yarıştaki görüşümüz bizlerin bütün hayatını bitirmiş durumdadır. Bunların bir başkasına verme, yardımlaşma duygusu da birilerin işine gelmediğinden sözü bile edilmez.

            Biz yemediğimiz, içmediğimiz, kullanmadığımız malzemeleri başkasına vererek bütün insanlığa yararlı olacağımıza, çöpe atmayı tercih ederiz.

            Biz kendimizden beklenmeyen saçıp savurmanın büyüklük ve onur olduğunu savunurken, bunun şeytanın isteği olduğunu hiç düşünmeyiz.

            Kullandığımız hiçbir şeyi zamanında ve yeterince kullanamadığımızdan her şeye israf eklemişiz. Hal böyle olunca da insan için gerekli olan teknoloji ve buluşlar bile bize zarar getirmeye başlamıştır.

            İsrafın olmadığı bir dünyada krizlerin olması, insanların birbirlerinin kazanç ve mallarında gözü olması mümkün mü?

            İsrafın olmadığı dünyada insanların hesapsız para harcaması ve nereden gelirse gelsin diyerek hesapsız para kazanma hırsı olması mümkün mü?

            Allahın haram kıldığı bu davranıştan kısa sürede dönmezsek, çocuklarımıza iyi örnek olmazsak, kapital düzenin dişlileri arasında dönmeye devam edersek daha ne hallere düşeceğimizi oturun siz karar verin.

Muhabbetle…