nazilli yeni mahalle'ye radar ve mobese koymanızı istiyorum

Onur Sezgin’in Karalama Defterinden Tiyatral Kesitler: Göremiyorum ki bu devirde Hak edecek birini Yazmak için şu yeni dizelerime Varsa söyleyin! …(?) Ben de bildiğimi okuyacağım öyleyse Hoşunuza gitse de, gitmese de Birçoğu balıklama dalar Bulduğu bir hikâyenin tam içine Sonra anlatır bize – gıdım gıdım, kelime kelime – Gidilen yol budur ya, bir başkadır benimki Acınacak bir durum sayarım, özenti cümleleri, Boşa kelime sarf etmeyi, hele bir de evirip çevirmeyi Onun için düzeyli bir cümleyle başlamalıyım Kıvamına gelsin diye beni uğraştıran… … … … ……. ….Yayımcıların çoğunun ama hepsinin değil; ortak özelliği, başarısızlıktır… Bir yazar olarak başarısızlığa uğramışlardır… Onların masalarının başında oturmayı, yazma mutluluğuna tercih ettiklerini sanmayın… Yazmaya çalışmış ancak becerememiş insanlardır… Meselenin garip yanı, bu iş için en uygunsuz olan onlar; neyin yayınlanıp neyin yayınlanamayacağına karar verirler… Hiçbir yenilik getiremeyeceklerini, içlerinde o Tanrısal ateşin yanmadığını birçok kez kanıtlayan bu insanlar, yeni oluşumları ve dehaları eleştirip çamur atmaktan da geri kalmazlar… Kaliteli editörler ve eleştirmenler, elbette vardır… Ama ne yazık ki, bir elin parmakları kadar azdır. ……. ………. ……….. …… Bağışlayın böyle her şeyi didik didik edişimi En azından bu denli inceleyişimi Oysa öyküme erdemli bir girişle başlamayı İlke edinirdim ben Yemek öncesinde yapılan bir şükran duası gibi Başlıyorum işte şimdi Şu ana kadar olanlar bir “giriş” di Asıl menüden önce gelen aperatifler gibi Şarkıma girmeden önce Sazıma akort verme çabasıydı benimki 2.perde - 4.kısım İkisi de pişmandı yaptıklarına şimdi... derken ... Tarihin üzerine damgasını vurmaya çekindiği Korkusuz bir sayfa açıldı… Sonra... Sessizlik çöktü birden, sanki ikisi de uykuda Daldılar bir ara, aynı rüyayı gören iki sevgili gibi Ve bir mucize oldu, dokunaklı bir müzik çaldı Rüzgârlı havada yere düşen yapraklar gibi kapandı gözleri Yeniden var olmaktı bu, Zamanı durdurmak ya da geçmişe dönmek Sanki, alınyazısıyla çatışmaya girmesine benziyordu iki insanın Duyular olmadan hissetmek, görmek kapalı gözlerle... Kısa bir öpüşmeydi bu, yıldırım gibi çarpan Hani o ilk öpüşmeler vardır ya, bütün benliğimizi sarsan Damarlarımızdaki kan ki, hızlı bir metro gibi akan Kalpler sanki vızıldayan arılar; Dudaklarsa balın toplandığı çiçeklerdi San ki, hayat yoktu evrende onlardan başka Ve sanki hiç son bulmayacak gibiydi ömürleri Herkesten uzakta o sessiz mekânda Karanlığın getirdiği korkulardan uzak Birbirinin oldular bütünüyle Aşk Tanrısı Eros bile onları böyle görse Sihirli oklarını atmaya gerek duymazdı Durmadan akıp giden Zaman ise, Aşka düşman olsa bile - İmrenerek seyretti onları, şöyle bir esip geçerken Ne kavurucu sıcakları ne de dondurucu soğukları istiyordu onlar Yalnızca ilkbaharı yaşıyorlardı Ayrı kalmadıkça hiç yorulmazlardı Yeri değiştirilmiş bir saksı, Doğal ortamından uzaklaştırılmış bir canlı, Ya da dalından yeni kopmuş bir çiçek gibi Ki, bunlar bile kuruyup yok olamazdı Ayrıldıklarında onlar kadar Aşkın gücü bulutlardan inmiş, Mutluluksa onların tek çeyizi Üstelik daha önce yaşayamadıkları Öyle tatlı saniyeler yaşadılar ki Zaman değişerek geçse de, değişmemiş buldu onları Böylesi anları yaşamamış, Belki de hiç duymamış olanlara saçma gelen Şarkılı bir masal gibi... Ama bir keder vardı Boş’un yüreğinde Gözleri özür diler gibiydi Anlatması güç duygular içinde İşte o an Med, dudaklarına dokundu Boş'un Öptü ve susturdu onu bu şekilde Sonra meydan okudu kötü kehânete, Yanlarından kovdu onu ­­­­Kötülüğün uğradığı bir dünyada yaşamaya elverişli değillerdi Issız adalarda yaşamalıydı onlar Görünmeden şarkılar söyleyen cırcır böcekleri gibi... Yazık ki buradayız işte Aslında olayların oyuncağıdır insan, Olayları yazıyor gibi görünse de Geldik, gidiyoruz işte bir mermiyle uzaklara İyi ama kanımız aksın diye mi geldik bu dünyaya Yok edebilir mi bedenimizi? Kendi ellerimizle yarattığımız bir madde Her şey yaşar da, hava, su, ateş, Ya biz; ölür müyüz? O her şeyi anlayan beynimizle Onur sezgin

nAZİLLİ BAŞARDI HERKES BAŞARABİLİR

Aşağı Nazillideki en büyük sorunlardan birini çözdünüz tebrikler.

siteniz güzel bilgilendirici bir şikayetim var ilgilileri duyurursanız seviniri belediyede memur haric mahdi gücü olanlar var ne olur ihdiyacı olana alın bir araştırın ALLAH İCİN SEVİLERİLE

sonunda olsu 11 yıldan sonra nazilliye yerleşiyorum doğup büyüdüğüm şehrim nazilli memur olarak geri geliyorum sana

bütün nazilli halkına elazıgdan selamlar

canım memleketim .bende istanbuldayım.çok özledim doğup büyüdüğüm nazillimi kelimelerle anlatılamaz.en kısa zamanda gidicem inşallah.tüm hemşerilerimie selamlar.

Ben Tokat Zileli Diyarbakırdaki asker arkadaşımı arıyorum ismi tahsin güler 70/2 tertip aydın nazilliden

bende nazilliym we bununla gurur duyuyorum.. 19 yasınadym dahaa istanbuldym şuan iş için hemşireym nazillim burnumda tütüyo internetten resımlere fakan bakıp hasret gideryrm gurbet çookk zorr hele daha 19 yasındaysan hıııççç çekılmıo..memleket hasretıyle yanıp tutusuyrsn..bı gidebılsem nazillime nazlı ilime tasını toprağını öpücem kurban olduğm memleketımm

Bende nazilli dogumluyum ve sizleri özledim

GÖKKUŞAĞI KREŞİnden NazilliTv ziyaretçilerine SELAMlar

Selam, ben Nazilili asker arkadaşım Hüdaverdi AKKAŞ'ı arıyorum. 1949 doğumlu istanbul halıcıoğlunda askerdik. Nazilli Askerlik Şubesinden kendisinin Nazillinin neresinde yada hangi köyünde ikamet ettiğini bildirebilirseniz mutlu olurum. Saygılar...

Nazilli ve cevresinin en iyi haber sitesi tarfsiz güvenilir ve realist böyle haber sitesinin yanında birde gazete bekliyoruz prestij grubundan bas editör ve CEO Ümit Özmen'e tebrik ve teşekkür etmekden kendimi alamıyor bu sefafligindan dolayı kendisini tebrik ediyorum...

gerçekten çok mükemmel birsite olmuş nazilliye dair herşeyi burda okuyup bilgi alabiliyoruz tşk elinize sağlık sayın basın yayın organları...